“Sa ating buhay lahat ng bagay ay mayroong katapusan”
(June 18, 2007)
Itong aklat na aking binasa
Gunita ko na ang pahina
Kung saan hahantong
Ang kabanata ng katapusan
Nais kong buksan muli
Kung saan umpisa ang lahat
Sapagkat ano man ang kahinatnan
Mayroon mang pait at pasakit
O walang hanggang kaligayahan
Itong kwentong taglay
Wakasan pa rin ang hahantungan
Sa aking puso’t damdamin
Nais kong balikan ang mga sandaling
Sumibol ang magagandang simulain
“An Ode to the piano – The music emanating from the piano soothes the weary mind, body and soul”
(June 19, 2007)
Soothed from its warm refrain
A dance to the clouds
In levity this body makes
As these eyes shutter to imagine
Majestic winds will bluster
Take this wounded soul to flight
Angels touching keys
Ebony and ivory
Stop thee do not
Persist in your shelter
Comfort and joy
I wish not to depart
Thy melody, in solace I find
Dredge up the memories
Find a truce to the forthcoming
In peace quiet the deafening
In time beget this healing
Grateful though deserving I am not
“Sa tuwing kasama ang mga kaibigan, parang pugante na panandaliang nakatatakas sa mga suliranin”
June 8, 2007
Sadyang itinakda ng tadhana
Ipinagkaloob panandaliang laya
Ito’y aking sinamantala
Itong ngiting tangan
Mayroong taning na babala
Ang poot at lungkot na napawi
Dagliang sa aki’y ibinato pabalik
Ngayon ako’y nakakulong muli
Sa aking maliit na silid
Kung saan mangangarap
Makatakas muli
